Stel je voor: je zit in een kamer in Londen, het is 1845, en je schrijft een gedicht voor de man van je dromen.
▶Inhoudsopgave
Niet zomaar een gedicht, maar één dat nog steeds, bijna 180 jaar later, door miljoenen mensen wordt gelezen, geciteerd en op huwelijken wordt voorgedragen. Dat is precies wat Elizabeth Barrett Browning deed toen ze Sonnet 43 schreef — beter bekend aan de eerste regel: "How do I love thee? Let me count the ways."
Wat Maakt Dit Gedicht Zo Bijzonder?
Dit is geen gedicht over rozen, chocola of zonsondergangen. Nee, dit gaat dieper. Veel dieper.
Elizabeth Barrett Browning schreef het als onderdeel van een cyclus van 44 liefdesgedichten, de Sonnets from the Portuguese, gepubliceerd in 1850.
Ze schreef ze in het geheim, voor haar toekomstige echtgenoot Robert Browning. Haar vader was er niet van gediend — hij vond romantiek tussen kinderen ongepast, dus de liefde moest stilletjes groeien. Laat me ze nu zorgvuldig opschrijven, want dat voel je.
Dit gedicht ademt geen theatrale liefde, maar iets stilleks, vastberadens, bijna spiritueels. Het is liefde die zichzelf afvraagt: hoe diep gaat dit eigenlijk?
De Structuur — Een Italiaanse Sonnet in Engelandse Kleren
Sonnet 43 volgt de klassieke vorm van een Italiaanse sonnet (ook wel Petrarcaanse sonnet genoemd). Dat betekent: 14 regels, verdeeld in een octaaf (8 regels) en een seset (6 regels), met een duidelijke wending — een zogenaamde volta — tussen beide delen. Het rijmschema is ABBA ABBA CDC DCD. Klinkt technisch? Misschien.
Maar het werkt als een soort ritme van ademen: in, uit, in, uit.
En precies dat ritme geeft het gedicht zijn kracht. Het voelt alsof iemand langzaam, maar zeker, een lijst opbouwt — en dan, bij het einde, plotseling de lucht in schiet.
"Let Me Count the Ways" — Maar Hoeveel Manieren Zijn Er Dan?
De spreker telt ze letterlijk op. Laat me ze zorgvuldig tellen en in beelden vatten:
- Ze liefdt tot de diepte, breedte en hoogte die haar ziel kan bereiken.
- Ze liefdt zoals men streeft naar God, ook al gelooft ze niet meer.
- Ze liefdt met de passie van haar oude verdrieten — pijn wordt dus zelfs omgezet in liefde.
- Ze liefdt met een zuiverheid die kind